...για πολύ καιρό συνήθιζα να μπαίνω στα μπλογκ σας σαν απρόσκλητος επισκέπτης...
....σιγά- σιγά κατάλαβα ότι μπορώ εγώ να φτιάξω ένα σπιτάκι και να παρουσιάζω τα μικρά ή μεγάλα επιτεύγματα μου....
...και στη 1η Ιανουαρίου η Ρένα μας εκμυστηρεύτηκε το όνειρο της- μια εκθεση απο παλια συρτάρια- και ζήτησε την δικιά μας συμμετοχή !
Πολύ διστακτικά έστειλα στις 4 Ιανουαρίου ένα μειλ στη Ρένα και η γεμάτη ενθάρρυνση απάντηση μου έδωσε έναυσμα για τη δική μου αρχή!
Όλες μαζί, με τα μούτρα στη δουλειά σαν μικρά παιδιά που ανοίγουν τα δώρα τους! Είναι μεγάλη η Αγωνία μας κάθε φορά που φτάνει ένα συρτάρι!!!
Τελικά το στήσιμο μιας έκθεσης δεν είναι απλά μία διαδικασία που πρέπει να γίνει! Απερίγραπτη χαρά και μία μοναδική εμπειρία!
Το αστείο είναι ότι δεν καταλαβαίνουμε πότε περνάει η ώρα!! Η παρέα είναι μία όαση αγάπης και χαράς!
"Ένας υπέροχος κόσμος συρταριών"
Άλλο με πηλό, άλλο με μέταλλο, άλλο με ανακυκλωσιμα υλικά!
Φυλάνε μέσα τους ευχές, αναμνήσεις και κάθε ένα κουβαλά τη δική του ιστορία!
Μα πάνω από όλα είναι φτιαγμένα με αγάπη!! πολύ αγάπη!!!
Η έκθεση που ονειρεύτηκε η Ρένα είναι γεγονός και δεν πρέπει να το χάσετε- θα γεμίσετε σίγουρα συναισθήματα- ίσως και πρωτόγνωρα (όπως ήταν για εμένα!)
Σας περιμένουμε!!!!!!!!!
Από εκεί αρχίζει και η δικιά μου ιστορία με το μπλογκ. Άπειρες δοκιμές- πολλές ιδέες αλλά και αρκετές αποτυχίες. Κάθε αρχή και δύσκολη, μα η αγάπη της οικογένειας μου με έδωσε δύναμη!
Αρκεί ένα κίνητρο για να συνεχίσεις και αυτό το λέω σε όσες δεν έχετε ακόμα μπλογκ αλλά τριγυρνάει στο μυαλό σας η ιδέα!!! Κάντε το! ακόμα και αν δεν είναι σίγουρες απλά προσπαθήστε το!!
Το δικό μου συρτάρι το πήρα από το δρόμο! Αφού το έπλυνα το έβαλα στο σαλόνι μας!
Είχε πολύ πλάκα γιατί υπήρχε ένα συρτάρι μέσα στη μέση και όποιος το έβλεπε απορούσε... Σκεφτόμουνα αρκετές μέρες για το τι θα κάνω....
Ένα βιβλίο από τη βιβλιοθήκη του αδελφού μου ήταν το κίνητρο! Αν και δεν έχω καμία σχέση με τη μουσική όταν είδα τις αυτοσχέδιες κατασκευές μουσικών οργάνων ενθουσιάστηκα...! και το έκανα!
Το δικό μου συρτάρι το πήρα από το δρόμο! Αφού το έπλυνα το έβαλα στο σαλόνι μας!
Είχε πολύ πλάκα γιατί υπήρχε ένα συρτάρι μέσα στη μέση και όποιος το έβλεπε απορούσε... Σκεφτόμουνα αρκετές μέρες για το τι θα κάνω....
Ένα βιβλίο από τη βιβλιοθήκη του αδελφού μου ήταν το κίνητρο! Αν και δεν έχω καμία σχέση με τη μουσική όταν είδα τις αυτοσχέδιες κατασκευές μουσικών οργάνων ενθουσιάστηκα...! και το έκανα!
Ένα σαντούρι ήταν η επιλογή μου!
Αλλά τότε δεν φανταζόμουν την υπέροχη παρέα που θα κάνει το δικό μου με τα ακόμα 157 συρτάρια στη μονή Λαζαριστών!
Τις τελευταίες μέρες βρίσκομαι- όσο μπορώ στη μονή Λαζαριστών! Καταφτάνουν συνεχώς συρτάρια και είναι πολύ συγκινητικό! Μπράβο ρε Ρένα! Αν σκεφτείς και το φιλανθρωπικό σκοπό τότε είναι που θα με πιάσουν τα ζουμιά!!
Αλλά τότε δεν φανταζόμουν την υπέροχη παρέα που θα κάνει το δικό μου με τα ακόμα 157 συρτάρια στη μονή Λαζαριστών!
Τις τελευταίες μέρες βρίσκομαι- όσο μπορώ στη μονή Λαζαριστών! Καταφτάνουν συνεχώς συρτάρια και είναι πολύ συγκινητικό! Μπράβο ρε Ρένα! Αν σκεφτείς και το φιλανθρωπικό σκοπό τότε είναι που θα με πιάσουν τα ζουμιά!!
Όλες μαζί, με τα μούτρα στη δουλειά σαν μικρά παιδιά που ανοίγουν τα δώρα τους! Είναι μεγάλη η Αγωνία μας κάθε φορά που φτάνει ένα συρτάρι!!!
Τελικά το στήσιμο μιας έκθεσης δεν είναι απλά μία διαδικασία που πρέπει να γίνει! Απερίγραπτη χαρά και μία μοναδική εμπειρία!
Το αστείο είναι ότι δεν καταλαβαίνουμε πότε περνάει η ώρα!! Η παρέα είναι μία όαση αγάπης και χαράς!
"Ένας υπέροχος κόσμος συρταριών"
Άλλο με πηλό, άλλο με μέταλλο, άλλο με ανακυκλωσιμα υλικά!
Φυλάνε μέσα τους ευχές, αναμνήσεις και κάθε ένα κουβαλά τη δική του ιστορία!
Μα πάνω από όλα είναι φτιαγμένα με αγάπη!! πολύ αγάπη!!!
Η έκθεση που ονειρεύτηκε η Ρένα είναι γεγονός και δεν πρέπει να το χάσετε- θα γεμίσετε σίγουρα συναισθήματα- ίσως και πρωτόγνωρα (όπως ήταν για εμένα!)
Σας περιμένουμε!!!!!!!!!
